Michel Nostradamus Młodszy „Proroctwo albo przewrót cudowny”

Dziesiątka wierszy do Czytelnika.

Ponieważ ciałami nadrzędnymi
Rządzone są podrzędne,
Poddane władzy
Gwiazd i ich wpływowi,
Nie bądź błędnym wzgardzicielem,
Gwiazd i Znaków Niebios;
Albowiem Gwiazdy dzierżą regencję
Uniwersalnej ludzkiej istoty,
Ale Bóg (któremu jedyny ma przypadać zaszczyt)
Jest Zarządcą Gwiazd.

Wierzyć trzeba.

Przeciwstawienie Proroctwa, albo Przewrotu Wróżbom

Mędrzec swym sercem i swymi oczami
Wyniesiony jest do Gwiazd i niebios,
Którymi włada Jowisz,
Ale skąpiec (tak jak bydlę)
Ku ziemi niskiej zwrócony głową,
Gdzie Plutonowi dozwolono zamieszkać.

Cnota duszy dobrze narodzonej
Z apollińskiego szaleństwa,
Przenika do snów z woli przeznaczenia.
Skąd unosi i odnosi
Tu nisko, za sprawą upojnej siły,
Złoto z co bardziej archanielskich zdobyczy.

Za sprawą których (przez wiarę niejasno)
Ale zawsze prawdziwie
Daje ona rozeznanie,
Jednak nie swym ziemskim duchom,
Zasłoną ignorancji schwytanym,
Jedynym wrogom nauki.

Kto jest tym, co może sięgnąć
Nieba, czuwaniami tam się przenieść
Gdyby nie miał darów poznania z Nieba:
Z pomocą jakich moc duszy
Ku boskim rzeczom się zapala,
I jemu są sekretne wyniosłości odkryte.

Gdyby z powodu wiary w niejedne ustępy
Ludzie byli przez Wróżby
I przez Proroctwo zwiedzeni;
Nie znaczy to przecież
Że wtedy owa ułomność wyszła
Z tej nader szlachetnej sztuki wskutek prawdopodobieństwa.

Bowiem w tym na pewno
Jest całkowicie prawda,
Jako w nauce i doktrynie
Która naucza prawdziwie
Zachowywać w stanie śnienia
Zdrowie, nad wszystkie skarby cenne.