Pamiętam swoje dojrzewanie do badania przepowiedni Nostradamusa. Długo nie zdawałam sobie sprawy, jak dalece dzieło Nostradamusa zostało zmanipulowane i służy od dawna do wprowadzania ludzi w błąd oraz budzenia przesądnego lęku przed nieuchronną przyszłością.

Ktoś się tym posługuje świadomie, aby wywołać popłoch i osiągać to, co sobie zaplanował. Zaczęło się od Otto von Bismarcka, który pierwszy zaczął grę z łamaniem woli walki i nastawienia Francuzów podczas ataku na Francję przy pomocy sfałszowanych czterowierszy.

Bo, czy znajdzie się ktokolwiek, kto na hasło „Nostradamus” nie ma od razu głębokich skojarzeń typu: „Nieomylny, straszny, niesamowity wizjoner itp.”, a jednocześnie przechodzi go dreszcz, jakby stanął oko w oko z Fatum, taki dreszcz, jaki z lubością wywołują u siebie dzieci opowiadające sobie cichutko o strachach, duchach i zmorach?
Oczywiście, są też tacy, którzy na te skojarzenia reagują przewrotnie. Od razu głos podnoszą: „Samospełniająca się przepowiednia! Nie ma nieomylnych proroctw! Wszystko zależy od naszych myśli i woli!”

Nostradamus stał się postrachem tych i tych. Jedni boją się tego, co przewidział, inni straszą jego wizjami, że się spełnią, jeśli nie zmienimy (zabobonnego oczywiście) przekonania, że jego przerażające wizje są nieomylne. A tym samym twierdzą, że świat daje się naprawić i poprawić.

Są wśród nich też tacy, którzy sycą się „pomyłkami” Nostradamusa, nie chcąc zdać sobie sprawy z tego, że są to pomyłki tłumaczy z francuskiego i omylnych interpretatorów, a nie samego autora. Oraz tacy, którzy podkreślają radośnie istnienie wielu interpretacji jednego tekstu i fakt, że można do niego dopasować kilka różnych wydarzeń. Zatem cała sprawa nie jest warta zastanowienia się nad nią i straty jakże cennego czasu!

Hm, tymczasem był to taki zrównoważony, wrażliwy, inteligentny, dowcipnie przewrotny (nie bez pewnej uszczypliwości) lecz uprzejmy człowiek, który zawsze przede wszystkim starał się nikogo nie urazić ani nie przestraszyć! Wiele razy urywał wątek wiodący w mroczne przestrzenie, mówiąc, że „nie chce zajść za daleko, aby niepotrzebnie nie przestraszyć ludzi”. Że są kwestie ukryte i okultne, „ciemne sekrety książąt” i potajemne spiski, okrutne machinacje, których jest w pełni świadomy, ale nie będzie ich rozgłaszał, „aby nie gorszyć dobrych” ani nie dawać powodu do dumy nikczemnikom, którzy będą kiedyś rządzili.

Tak, nie zależało mu na opinii nieomylnego, był daleki od pysznienia się swoją wiedzą. Wiele przemilczał, lub tak rozdrobnił i rozsiał po różnych utworach, że nie sposób tego zebrać w całość bez jakiegoś jasnowidzącego impulsu albo choćby wiedzy o różnych ujawniających się faktach.
Po wielekroć także opisał własne reakcje na obrazy przyszłości i poprzez nie dawał do zrozumienia czytelnikom skalę grozy, jaka stoi przed ludzkością. Wspomina o przeszywającej jego trzewia trwodze, przejmującym drżeniu i lęku przy opisywaniu niektórych wydarzeń, wylanych własnych łzach i modlitwach, jakie kierował do Boga i Przeznaczenia.

Na pewno nie był próżny i nie zapisał swych proroctw po to, aby wynieść się ponad innych. Owszem, uważał się za proroka, podobnego biblijnym wielkim prorokom. Mającego ludzi ostrzec i pouczyć. Nieomylność jego wizji płynie z tego, że zsyłał je Najwyższy, a nie jakaś inna „prawie Boska potęga niebieska”. Najwyższy zaś JEST nieomylny i zna zakończenie, bo… jest źródłem wszelkich wydarzeń.

Nostradamus nie oszalał, nie popadł w depresję ani euforię czy manię, zachował do końca wielką równowagę umysłu, dobroć i pogodę ducha. Stać go było na cieszenie się życiem codziennym, dowcip i przekorę, nie ustawał w badaniach rzeczywistości i dociekaniach istoty rzeczy.

Wielu komentatorów usiłuje przedstawiać go jako osobę oświeconą, w takim razie nie mogącą mieć nic wspólnego z ciasną katolicką doktryną. Według nich, jeśli wspomina się o jego manifestowanej wierności kościołowi rzymskiemu, to zaraz podkreśla się historyczne czasy, że inkwizycja, że stosy, że zagrożenie, i każdy jasnowidz musiał nosić maskę i fałszywie wychwalać księży, aby nie zginąć.
Nazywają go Magiem z Salon, suponują szefowanie starożytnemu tajnemu stowarzyszeniu, na co nikt nigdzie nie znalazł najmniejszego dokumentu i potwierdzenia, ostatecznie podkreślają dziadka-żydowskiego konwertytę. Z czego wzięło się jego nazwisko, bowiem ochrzczonym Żydom nadawano nazwisko miejsca, gdzie dokonany został obrządek, w tym wypadku był to kościół Nostre Dame, Naszej Pani.

Nie znalazłam potwierdzenia w jego tekstach, że Nostradamus znał hebrajski, być może znał jakieś podstawy, ale nie na tyle, aby czytać książki w tym języku. Biblię czytał w wersji łacińskiej. Jego dziadek zaszczepił w nim zainteresowanie astrologią i cudownością świata, a nie kabałą żydowską. Posługiwał się swobodnie, jak wszyscy wykształceni ludzie w całej Europie łaciną, znał też grekę i Homera w oryginale. Po łacinie były dostępne w tej epoce boomu na drukowane książki (można ją w pewnym sensie porównać z epoką internetu, otwarcia nowej przestrzeni komunikacji idei i informacji) wszelkie dzieła starożytnych historyków, biografów, filozofów, alchemików i astrologów. Na łacinę (tak jak teraz na angielski) skwapliwie tłumaczono dzieła arabskich i perskich uczonych, lekarzy i astronomów-astrologów. Był oczytany. Bez trudności posługiwał się cytatami z popularnych autorów w jego czasach.

Przy tym wszystkim zachowywał zawsze poprawne związki z niskimi i wysokimi przedstawicielami kościoła katolickiego, do legendy przeszła jego pobożność. Nigdy niczego mu nie zabraniano ani nie oskarżano, choć w utworach prozą wytykał wady kościołowi i jego przedstawicielom, i wieszczył mu smutny koniec. Jego utwory nigdy nie dostały się do indeksu ksiąg zakazanych. I to nie był efekt sprytnego kamuflażu czy potajemnego poparcia. A raczej jego prostolinijnej wierności Bogu pojmowanemu wewnętrznie, bezpośrednio, nie poprzez zewnętrzny sztafaż i system. Trafił nią od razu w serca tak samo prostych jak uczonych ludzi, i prędko ze swoimi dziełami pod przysłowiowe „strzechy”. Bo już uniwersytecka wiedza i współczesna nauka wyrzekła się go dokładnie i to też o czymś świadczy…

Trzeba dodać, że był Prowansalczykiem, zatem druidem, po naszemu wiedunem i szeptunem. W jego stronach było to zwyczajne, tak jak wciąż bywa na polskim Podlasiu. I nikt niczemu się nie dziwił, a szanował i czcił ludzi obdarzonych wrodzoną mocą widzenia i leczenia.

Tak trudno niektórym jest uwierzyć, że potrafił zwyczajnie pogodzić swoją Wiedzę z wiarą, a wiarę z oficjalną religią. Ale naprawdę nic nie wskazuje na to, że miał z tym jakiś problem! I że coś „tajemnego”, „ezoterycznego” ukrywał.
Choć przemilczał, wzorem wielu renesansowych myślicieli, szczegóły, dostępne jedynie w doświadczeniu, a nie teorii. Trwał na ścieżce odwiecznej gnozy, specjalnie w Prowansji  żywej od czasów starożytnych.
Twierdził, że nie używa żadnych „magicznych sztuczek”, aby wywołać wizję. Nie ma powodu, aby mu nie wierzyć! Opowieści o specjalnym „czarodziejskim” lustrze, wdychanych narkotycznych oparach, przywoływaniu duchów i demonów albo upijaniu się absyntem, moim zdaniem trzeba między bajki włożyć, jako wynalazki racjonalistów nie potrafiących pojąć, że coś takiego możliwe jest się zdarzyć. Wizje spadały na niego same, naturalnie, w „limfatycznym tygodniu”, izolował się wtedy od bliskich i spraw codziennych, pisał i liczył. Najprawdopodobniej były wywoływane oglądaniem horoskopów, które dokładnie analizował. Nakładał na nie cykle zewnętrznych planet, „wielkie koniunkcje” Jowisza i Saturna, jakieś własne obliczenia cyklów i leciał… w dalekie przestrzenie czasu i miejsc.

Jednym słowem często, zwłaszcza w utworach prozą odwoływał się ostatecznie do Boga jako mocy wyrokującej i sprawczej, zdolnej ustrzec wiernych Mu ludzi przed niebezpieczeństwem, lub nawet wyłowić z toni przeznaczenia.

Jeśli podkreślał nieuchronność wydarzenia, to tylko wobec tych, którzy usiłują rządzić tym światem i sprzeciwiają się woli Najwyższego (którą im przez niego oznajmił). Mówił: Tak, dokonacie tego, co sobie zaplanowaliście, ale w pewnym momencie utracicie kontrolę nad wypadkami i skończycie marnie, zabici rozsiewanymi przez siebie zarazkami chorób, w wielkich katastrofach albo zawiśniecie na sznurze!

Swoją drogą nadzwyczajną Bożą ochronę również przepowiadał, a zatem jest ona od początku wpisana w los indywidualny niektórych ludzi, a poprzez nich całej ludzkości i planety. Znał paradoksy. „Panie, zechciej ustrzec wielkiego księcia przed tym, co nieuchronnie mu się zdarzy…”… Podkreślał sprawczą moc zbiorowej modlitwy i zbiorowego nawrócenia. Nie wnikał w zawiłości doktrynalne i konflikty na tym tle.

Doskonale wiedział o tym, do czego jego proroctwa zaczną służyć przedstawicielom władzy. Że będą nie tylko wyśmiewane, ale i przeinaczane oraz fałszowane. Przez oszczerców, bezczelnych, zbyt pewnych siebie potwarców i ignorantów usiłujących z-nie-ważyć słowo Pana. Nie Nostradamusa. Bo Nostradamus był jedynie pośrednikiem. Dlatego, jeśli oglądacie sfałszowane filmy amerykańskie o Proroku z Salon (w których nigdy nie ma ani jednego specjalisty z Francji, a wypowiadający się nie znają oryginału, bo nie znają francuskiego!), czytacie z wypiekami na twarzy czterowiersze wątpliwego autorstwa z angielskiego, a nie francuskiego, tak przedziwnie pasujące do sytuacji i do tego napisane straszącym apokaliptycznym tonem (otóż wierzcie mi, w oryginale tego tonu NIE MA!), wprawiającym w drżenie podświadomość, to bądźcie pewni, że ciemna strona właśnie robi kuku waszym mózgom i świadomości. Że ustaliła sobie plan (plan, który doskonale poznał Nostradamus i jego skutki opisał), i posiłkując się nazwiskiem Wizjonera wciska wam kit, że tak musi i ma być i chce kontrolować wydarzenia kontrolując wasze umysły!

Nostradamus nie zajmował się opisywaniem postępów cywilizacji i nowych technologii, choć swobodnie mógł. Te wzmianki, które pozostawił i w poezji i w prozie precyzyjnie dają opis naszego współczesnego życia i techniki. Jednak mogły być przez całe setki lat przeoczane, gdyż Mistrz z Salon używał znanego wszystkim słownictwa, nie dając żadnych dodatkowych objaśnień. Teraz możemy je odczytać właściwie.

Wiadomo, że wielkie ptaki z jego czterowierszy okazały się samolotami, kruki – hitlerowskimi messerschmittami niosącymi zbiorową śmierć. Pisał też o wielkich wydrążonych kryształowych górach w wielkim mieście, co można obecnie zidentyfikować jako szklano-betonowe drapacze chmur w którejś wielkiej stolicy świata. Jednak statki kosmiczne, stacje orbitalne i satelity właściwie nie istnieją w jego przekazie (choć jest kilka dwuznacznych wyrażeń).

W tekstach prozą są rozsiane od niechcenia, i właściwie nie do zrozumienia przez współczesnych Autorowi czytelników, napomknienia o różnych innych wynalazkach. Wymieniam je pokrótce, bez wyszukiwania w tej chwili odpowiednich zdań w wielostronicowym tekście tłumaczeń, które pracowicie robię. Tym niemniej, jeśli ktoś nie wierzy, mogę każde udowodnić stosownym cytatem, nawet po francusku, rodem z oryginalnego najstarszego wydania tego czy owego tekstu. Są one w większości dostępne w internecie, tak samo w formie dokładnego skanu najstarszych wydań, jak współczesnych translacji.

A zatem, Nostradamus wspomniał o wielu wojennych wynalazkach, czyniących wielką szkodę za jednym razem wielu ludziom, np. jedną armatą/lufą. Mówi o „bombardach i żelaznej broni posyłanych przez okręty” w dalekie kraje. Mówi o ogniu z nieba, czyli bombardowaniach z powietrza. Oraz o gąsienicach pustoszących całe tereny (które, jak się okazało były gąsienicami czołgów w czasie II wojny).
Już tylko wspomnę o wielkich morskich transportowcach, przewożących tłumy ludzi, sprzęt i zapasy. Oraz o żelaznych rybach, czyli łodziach podwodnych, bo to właściwie wszyscy wiedzą.

Co ciekawe wspomina również o sterowaniu pogodą! przez ludzi morskich (Amerykanów), co po francusku brzmi dodatkowo interesująco i a propos, bo: mariners.

To wszystko technika wojenna. Oprócz niej są wzmianki o „tyranizujących ziemię strachem medykach”, którzy przeczyszczą (aplikując środki niby-zaradcze) wielkie stolice świata. I o szczepionkach, których oczywiście szczepionkami dosłownie nie nazywa, można się jednak domyślić co ma na myśli, pisząc o „natłuszczaniu masłem” tych, którzy nie chcą być chorzy, co w rezultacie stanie się groźniejsze i roznieci niebezpieczniejszy typ choroby. „To tyle samo naprawi i zadba, co zacznie stawać się coraz gorsze”. Gwoli sprawiedliwości dodaje jednak, że będą również „mądrzy lekarze”, którzy zrozumieją grozę nadchodzących czasów i sami z siebie zaczną zalecać różne środki lecznicze, aby zabezpieczyć ludzi przed atakiem chorób.

Tutaj także przestrzega kobiety w ciąży, aby chroniły się przed ochroną! przeciw-chorobową (contregarder), dzięki czemu żadna wtedy nie umrze. Mówi także, że przyjdzie pora, gdy dzieci masowo będą się rodziły wyjątkowo słabowite i chore. Podaje nawet dokładny czas, odkąd dokąd, ale trzeba go dopiero rozszyfrować, przełożywszy podane aspekty na nieznany cykl, którym posługiwał się Królewski Lekarz Astrolog.

Hm, inne wynalazki, to „głos” rozchodzący się tak jak „plotka”, powszechnie, niosący ważne opinie, w które wszyscy będą wierzyć, czyli – jak już wiemy – radio. Telewizję nazwał „symulacją naoczną” (dissimulation d`oeil) przekazującą (transfer) wieści o epidemiach w różnych miejscach świata.

Wspomniał także o „dziwnych pojazdach”, lub też „obcych wozach”, w których można zidentyfikować pojazdy samochodowe. Oraz o „napowietrznikach publicznych” (les aeraires publicq.), czyli jakichś pojazdach latających i transportowych jednocześnie. Mają być one napełnione (ludźmi? towarem? nie zdradził) tuż przed wielką wojną, z ramienia „niewidzialnych władców”.

Energię jądrową, rozszczepienie atomu, z jej promieniotwórczymi właściwościami opisał przy okazji bomb zrzuconych na Hiroszimę i Nagasaki oraz awarii w Czernobylu, jako „śmierć ukrytą wewnątrz globów/kul”, niewidzialną śmierć.
Zapowiedział ponadto „nader długą zimę”, zapewne nuklearną, wywołaną świadomie przez pewnego zbrodniarza po wybuchu dokonanym przy pomocy jakiegoś „obiektu”.

Jest też wzmianka, którą odczytuję jako opis szczególnego pojazdu, „pojazdu/arki/statku Królewskiego”, który posłuży do widzialnego zademonstrowania mocy antygrawitacji/lewitacji. To w przyszłości. Oraz o cudownych światłach widzianych przez kilka dni na niebie gdzieś we Francji, co poczytane zrazu za cud zwiastować będzie wielką epidemię w tamtych rejonach. Czy to będą zjawiska czysto kosmiczne, czy może użycie tajnych urządzeń zmieniających świadomość mas, np. w projekcie Blou Beam, nie wiem. Biorę pod uwagę każdy wariant.

Można znaleźć wzmianki o powstawaniu „lejów/zbiorników/bunkrów” w pewnym momencie, zapewne związanym z kryzysem paliwowym. Oraz o rosnących śmietnikach pełnych zużytych naczyń i statków.

Współczesne nam trendy, mody bywają wymieniane zdawkowo, czasem z przekąsem (Nostradamus był doprawdy bardzo inteligentnym i dowcipnym człowiekiem). Mówi na przykład o zbytnim pośpiechu, „zbytnio śpieszących się”, o „żerowiskach” (dosłownie jest to wyraz we francuskim oznaczający pastwisko, łąkę pastwiskową), czyli – jak sądzę – jakichś masowych zlotach i imprezach ludzi szukających „zwyczajowej” rozrywki w jednym miejscu w ciepłym sezonie. Wspomina o mniejszościach („znikomym ludzie”), buntujących się w obrębie rodzimych społeczeństw, z czego wynikną krwawe rozruchy, długo tłumione i wyciszane, aż w końcu zmierzające do bezpośredniej konfrontacji. Oraz o (tu muszę dosłownie zacytować, bo nadal boki zrywam): „tych, którzy wciąż posiadając formę ludzką będą się uważali, z jakiejś łagodności i przyjaźni, za dzikie bydlęta”. Skupią się oni pod sztandarem pokojowym, ale będą prowadzili (uwaga!)śmiertelną wojnę „z ludźmi” oraz tymi, którzy „nie znajdują człowieka w człowieku”, lub też „nie traktują człowieka jak człowieka”. Hm, mamy opis sprzed 500 lat! walk obrońców zwierząt, ekologów i wegetarian z narodowcami, mięsożercami, rasistami i faszystami!

Nostradamus oczywiście wspominał o zmianach obyczajowości i związanych z tym eksperymentach genetycznych. To także jest rozrzucone w różnych miejscach. Widział rewolucję pod sztandarem Mężycy lub też Sekutnicy (homasse, virago, dosłownie babochłop) realizującą emancypację kobiet. Co ciekawe, wzmiankuje, że „zwycięstwo sekutnicy jest dziełem męskim”…
Zapowiedział gdzieś (mogę odnaleźć dokładne namiary, jeśli tylko ktoś zechce), że Ojciec Liber (Pater Liber), czyli po naszemu Swobodny Ojciec, przyniesie takie same szkody jak Minerwa swoimi wynalazkami (rzymska bogini nauki). Ów tajemniczy Ojciec pojawia się kilka razy tu i ówdzie jako patron zgubnego obyczajowego postępu i rozprzężenia w związkach między kobietami i mężczyznami. W wyniku czego zaczną rodzić się „spłodzeńcy”, także tacy klonowani z nasienia ważnych przywódców. Wspomina także o tajemniczej „płci gymnicznej”, strzeżonej w jakimś ośrodku oraz o Androgynie płodzonej [sic!] blisko nieba (na orbicie? no, właśnie, może jednak…?). Tu można by spekulować o tajnej hodowli hermafrodytów uskutecznianej przez tajny rząd światowy. Bo mowa jest przy okazji o jakimś porozumieniu, z którego narodzi się wiele potworów.

Jeśli porozumienie, to z kim? Czy z owymi „Bogami, którzy będą tworzyli pozór ludzki i pozwolą ludziom myśleć, że to oni są autorami wielkiego konfliktu”, wspomnianymi w Centuriach?…

O takich monstrach, genetycznych mutantach, nie wiadomo czy urodzonych przy użyciu tajnych technologii czy efektów napromieniowania, w Europie (Saksonii, Prowansji, Austrii i Włoszech) nie tylko z ludzi, ale „w łonie krowy”, zniekształconych i bardzo szpetnych, „urodzonych z zębami w gardle”, istnieją również przepowiednie. Lecz Mistrz dodał przy tym wiele razy na pocieszenie: „do końca kobiety nie zaprzestaną donaszać swych płodów we właściwą przystań”.

W tym punkcie należy jeszcze wspomnieć o niuansach mało zrozumiałych, znajdujących się w tekstach prozą i w czterowierszach, sugerujących jednak dość dużo tym osobom, które badają temat nazistowskich tajnych technologii, niemieckiego projektu Lebensborn, przeznaczenia podziemnych obiektów Riese, genetycznych eksperymentów na ludziach nie tylko w obozach koncentracyjnych na terenie Polski i dziwnych opowieści świadków z okresu II wojny światowej (o szarych ludziach, o wielkogłowych posłusznych dzieciach, o wilkołakach).

Prorok z Salon zapowiedział ponadto ataki terrorystyczne, dokonywane w miejscach publicznych przez niewielu (co ciekawe, wzmiankując przy okazji, że będą to nie-ludzie, ludzki pozór), w których zginie wiele osób „gadając”, czyli… rozmawiając przez komórkę. Jak już nam wiadomo z co najmniej kilku wielkich zamachów, dokonanych w Stanach i w Europie.

Przepowiada nam w przyszłości szczyt na Malcie, który skończy się wielkim zamachem. Przy czym używa rzadko używanego wyrazu: pikiel, he, możemy w nim pojąć zagadkę: szczyt peak-oil.

Efektem zamachu może być także uderzenie ogniem z nieba w jakieś bodajże hiszpańskie miasto, oraz w ważne gmachy międzynarodowych instytucji w miastach nad wielkimi rzekami.

Co jeszcze?

Nie znalazłam (może jeszcze nie) wypowiedzi na temat ruchu promującego homoseksualizm, innego poza tym zgromadzonym pod sztandarem Swobodnego Ojca. Tu Nostradamus wydaje się być szczególnie delikatny i nie wypowiada się w żaden sposób (a potrafił, potrafił poironizować z nami współczesnymi!). Czemu? Powiem, dlaczego mam nie powiedzieć? Otóż oczekiwanym zbawcą ma się okazać „mąż nie mąż”, „mężczyzna nie mężczyzna”, „człowieczeństwo z jakiegoś prostodusznego kręgu niebieskiego”, „zraniony w udo”. Już widzę uśmieszki. Nie, „nie będzie to” homoseksualista, czyli „mężczyzna zniewieściały”, bynajmniej (posiłkuję się cytatem). A więc kto?

Może doskonały hermafrodyta, kamień filozoficzny dziejów, doskonała kobieta w doskonałym męskim ciele?

Ciiiicho sza.

Bądźmy delikatni, tak jak był Nostradamus w tym czułym właściwie dla wszystkich względzie…

Poza tym dostajemy informację o badaczach. Dziwnych badaczach. Międzynarodowych, posługujących się wszystkimi językami świata. Często się nad tą zapowiedzią zastanawiam. Bo czasem Nostradamusowi chodzi o urządzenia informatyczne, explorateurs, czy to nie wyszukiwarki internetowe? A czasem o naukowców, wędrujących po świecie i tworzących ponadnarodowe grupy posiadające scalone informacje. Owi badacze przyczynić się mają do ujawnienia „tajemnic Książąt” i odkryją powszechnej opinii wiele zatajonych i niejasnych sekretów ludzi u władzy. Ktoś z nich odkryje coś dla siebie tak bulwersującego i potwornego, że zdradzi tajemnicę wrogom. Mówi o jakichś tajnych eksperymentach badawczych, wdrożonych natychmiast w życie, w okolicach Pirenejów…

Wszystko to jest teraz właściwie w pełni czytelne, zrozumiałe, choć w dużej mierze jeszcze nie spełnione. Ale nigdy nie zostało przez Proroka napisane tak, jak ja to teraz opisuję. Rozproszył wszystkie te informacje w wielu miejscach, tekstach, utworach poetyckich. Ot, rzucał perełki tu, tam, opisując pogodę albo jakieś polityczne perturbacje. Wyłuskuję je dla was, bo wiem, że przedarcie się przez te dziesiątki stron w starofrancuskim stylu jest dla większości niemożliwe. A nawet dla „uczonych w piśmie francuskim” także, bo tu trzeba nie tylko znać język, a jeszcze astrologię i historię, ezoterykę, no, i myśleć, myśleć, myśleć. „Pismo delfickie jest najtrudniejsze do odczytania na tym świecie, a zależy od znajomości samego siebie/wiedzy z samego siebie” – cytuję Mistrza. Badam więc, wdzieram się, zbieram perełki, a wnioski pozostawiam. Może na później, może komuś mądrzejszemu. A może tylko po to, aby się zadziwić, że to wszystko, cała ta wiedza, przed-wiedza była i jest możliwa, prawdziwa i tak wciąż boleśnie, paląco aktualna…